Z reguły przy jednym stole zbiera się grupa anglojęzyczna: Amerykanie, Anglicy, Australijczycy, mieszkańcy Nowej Zelandii. Szybko staje się to stół centralny. Światowa polityka w miniaturze - zachowują się bardzo głośno, z wrodzoną przypuszczalnie pewnością siebie spotęgowaną faktem, że reszta świata mniej czy bardziej nieudolnie będzie się starała dukać w ich języku - reszta świata skupiona przy swoich stolikach na peryferiach, gdzie narodowe języki pobrzmiewają z rzadka, nieśmiało, jakby nieuprawnione. Nasze egzotyczne, słowiańskie narzecze budzi duże zainteresowanie, przyglądają nam się ukradkiem. Czujemy się tutaj czasem zupełnie jak w tych nielicznych wsiach karpackich (polskich, słowackich, ukraińskich), gdzie jeszcze czasem poczęstują śliwką, zaproszą na herbatę. Taki sam rytuał: Czy wszyscy w rodzinie zdrowi? Czy ta dziewczyna na zdjęciu to córka? Czy mała Minita chodzi do szkoły? W zamian opowiadamy o swoich rodzinach, domu, o tym, że u nas teraz śnieg i że to tak daleko... W hotelu "Mountain Top" w Lete dostajemy burrito, zupełnie jak w "restaurant" w Pokharze, ale przy stole siedzi już niemal cała rodzina: sędziwa kobieta, której pocięta zmarszczkami twarz wciąż ożywa w uśmiechu, czasem aż trzęsą się ogromne turkusy i korale na jej piersi; jej mąż - z pozoru całkowicie obojętnie pociągający domowy chang9; 12-letnia Minita odrabiająca lekcje, ale tak naprawdę aż rwąca się do rozmowy żartów; jej mama przynosząca kolejne zamówione przez nas potrawy i przysiadająca na moment z łagodnym uśmiechem. Przy wielkim stole — żarze (z wiaderkiem żaru prosto z pieca ukrytym pod blatem, którego ciepło chroni gruby obrus-koc, jakim przykrywamy sobie nogi) - siedzi jeszcze kilkoro Anglików: kobieta w moim wieku i dwaj młodzieńcy; oni zawsze wyglądają jakoś tak chłopięco. Zwłaszcza jeden, który nie przerywa lektury książki, nawet kiedy wymieniamy te szczątkowe grzecznościowe rozmowy. Co i raz wybucha śmiechem. "Sorry ,the book is very funny". Pada kilka sztampowych pytań i równie zdawkowych odpowiedzi ("Where are you from?" "Today from..." "Going to..." - odmiana "check post", tyle że bez charakterystycznych dla Nepalczyków szerokich uśmiechów), jakoś brak tematów. Minita pod pozorem pytań zwykłych u osoby odpowiedzialnej za mały, bo mały, ale przecież hotelik ("Is the heater-table OK?" "Do you need hot water?" "Morę tea?") - nawet jeśli ta osoba ma 12 lat i egzamin z angielskich czasów nazajutrz - maskuje żywą chęć rozmowy z przybyszami z odległych krajów. Anglicy pozostają za swoją taflą lodu, grają w karty.